SELWINSKI I l j a (Karł) L w o w i c z, ur. 12 (24) X 1899 Symferopol, zm. 22 III 1968 Moskwa, poeta, dramaturg, prozaik. Ukończył wydział nauk społecznych Uniwersytetu Moskiewskiego (1923). Do literatury wszedł jako poeta na początku lat 20. W 1924 ukończył poemat epicki o wojnie domowej Ulałajew-szczyzna (Ulałajewszczina, 1927). Podjął w nim problem stosunku inteligencji do rewolucji i walki rewolucyjnej dyscypliny z anarchią. Realistyczną ścisłość w przedstawianiu faktów łączył z romantycznym nastrojem i poetyzacją żywiołu. Był czołowym reprezentantem konstruktywizmu, przywódcą LCK Program tego ugrupowania zaznaczył się w kolejnych utworach S. - poemacie autobiograficznym Zapiski poeta (1927, Notatki poety) i powieści wierszem Pusztorg (1928, Pusztorg). Widoczna jest w nich fascynacja tematyką produkcyjną oraz skłonność do skrajnych eksperymentów formalnych, zwłaszcza w sferze języka poetyckiego i techniki wierszowania. S. pociągała forma dramatyczna, szczególnie przy opracowywaniu tematów historycznych. Świadczą o tym tragedie poetyckie Rycar' loann (1938, Rycerz Johannes), Babiek (1941, Babek), Czitaja Fausta (1947, Czytając Fausta) oraz Cariewna Lebied' (1968, Carówna Łabędź). Przełomowym okresom dziejowym poświęcił trylogię dramatyczną Rossija (Rosja): Liwonskaja wojna (1944, Wojna liwońska) z epoki Iwana Groźnego, Od Pohawy do Ganguta (1951, Od Połtawy do Gangu tu) o czasach Piotra I i Bolszoj Kiriłł (1957, Wielki Cyryl) o rewolucji październikowej. Był poetą i dramaturgiem poszukującym, doskonalącym swój warsztat poetycki. Z czasem osiągnął większą prostotę, forma jego wierszy stała się adekwatna do przeżyć i uczuć. Imteresującymi okazały się próby S. nawiązania do formy sonetu w tzw. wieńcach sonetów. W autobiograficznej powieści O, junost' moja (1966, O, moja młodości) zawarł doświadczenia i wspomnienia swojego urozmaiconego życia. Napisał także powieść Arktika (1957, Arktyka). W różnych okresach prowadził studia wierszoznawcze. Prace z tego zakresu złożyły się na książki Studia sticha (1962, Studium wiersza) i Ja budu goworit' o stichach (1973, Będę mówić o wierszach). Z.Z.
