SAWINKOW Boris Wiktorowicz (pseud. Wiktor Ropszyn), ur. 19 (31) I 1879 Charków, zm. 7 V 1925 Moskwa, działacz polityczny, publicysta, prozaik. Organizator głośnych zamachów terrorystycznych eserowskiej organizacji bojowej na ministra spraw wewnętrznych W. Plehwego (1904) i w. ks. Sergiusza (1905). Po rewolucji lutowej 1917 był ministrem wojny w gabinecie A. Kierień-skiego. W 1920-23 wydawał w Warszawie antybolszewicki tygodnik "Za swobodu". W 1924 podstępnie zwabiony do Rosji, aresztowany i skazany na 10 lat pozbawienia wolności. Osadzony w więzieniu na Łubiance, rzekomo popełnił samobójstwo. Jest autorem powieści: Koń blednyj (1909, Koń blady), To, czego nie było. Tri brata (1914, To, czego nie było. Trzej bracia), Koń woronoj (1923, Koń wrony). O rozterkach duchowych i ambicjach S. świadczą jego Wspomnienia terrorysty (Wospomina-nija tierrorista, 1919). Pisał również wiersze. Pośmiertnie ukazała się w Paryżu Kniga stichow (1931, Księga wierszy).
